_- вαzєη 5 уαѕ вιя∂єη вüуüуσяυм, вαzєηѕє 5 уαѕ кü¢üℓüуσяυм.. вιя ∂єηgє вυℓυуσяυм кι; нαℓα güℓüмѕєуєвιℓιуσяυм -_
Bana "kendini mutsuz oLmaya $artLandIrmI$, oLaylara siyah gözLükLerLe bakmaya aLI$tIrmI$" vs. diyip durmayIn !
Ben edebiyatci bi egLence programi sunucusu deiLim !
AyLarca ugrastIgIn bi$ey birkac dakika icinde hemde hic ugruna mahvoLdugu zaman,,
ve aksam eve geLip eline kagit kaLem aldigin zaman, herhangi yumu$ak ruhLu enteLLektueLLer icin
güLpembesi bi bok yazmak sizin icinde Lanet derecede zor oLurdu !
Ben siyahi hissedenLerin tercumani, kötü ve $efkatLi, terbiyesiz ve bazen komik,,
YazILarImI egLence yerLerinin arkabahcesinden yaziorum,.
YazILarIm kafayi cekmi$ insanLar gibi komik dI$ardan bakInca kimisine göre,,
ama hisseden ki$iLer icin o kafayi cekmi$ insanLarIn icindeki siyahi, Cokta aci,.
Laneti anLatio, Bir insanin öLümü cagrI$tIran ba$kaLa$masIndan bahsedio,,
Eed tamam itiraf etmek gerekirse;
yazILarIm bazende bütün ay ugrasarak kazandigi parayi ayIn sonunda kira yatIrmak yerine
45-Lik bi orospuyLa harcayan adamLar kadar igrenc oLabiLio !
Ama benim yazdIkLarIm, günLük cehennemin protokoLunun aLt yazILI anLatImI..
Hayat tarafindan s.kiLmi$Lerin ve deLirmi$Lerin portreLeri..
Insanlarin kabusLari..
Cok brutaL,, Cok gercek,, Cok tuaf..
i$ine geLene..
• 6/4/2008 - ölüm
ölüm.. ölüm ne boktan biseydir, ne kadar caresizce kaybetmektir. halbuki savasirdim ben biini kaybetmek istemiyosam kaybetmezdim ölümden güclü hic bisey yokmus. su an ellerimi titreten, basimi döndüren sey ölüm. ölüm basardi beni 2 dk. da mahvetmeyi. ne soguk, ne ani biseymis. "hayir yapma defol" demene bile firsat vermezmis. herseyin en kötüsü, elinin kolunun bagli olmasi. lanet olsun ki bütün sevdiklerim uzakta ve birsey oldugunda yanlarinda olamiyorum. bir yerlerde sevdigim, cocuklugumu beraber gecirdigim insanlar mahvoluyor suan. mahvolurken bile onlarin yaninda mahvolmak isteyecek kadar özlemisim. annem "babana söyleme bugün i$i önemliymis üzülür" dedi. o kadar demek isterdim ki " bak iste senin eserin, icimde yarim kalmis seyler de azaliyor her gün biraz daha, yarim kalan seyler bile olmicak, yok olucam zamanla, sayende.." demeyi. ne tamam dedim ne itiraz ettim. bogazimda dügümlendi hersey. buz kesldim sanki.. aglamami engelleyemedim bu sefer. yine basim dönüyor, midem bulaniyor. of.. bir gün geri alacagin seyi vermekteki mantik nedir? milyon tane soru isareti daha eklendi simdi aklima. cocuklari vardi onun, cocuklugumu beraber gecirdigim, simdi cok uzaktalar. arif büyük, daha iyi anliyor herseyi. ama aydin mahvolmus 2 gündür agliyomus. yine herzamanki gibi, tam iyilesiyo biseyler derken, "al sana bisürü üzülmeye sebep, sec begen üzül, hatta sen hepsine üzül" diyo hayat. sevdigi insanlardan uzakta olmak cok zor, bide uzaktayken kaybetmek cok daha zor. zaten uzaktasin ama olan umutlarda yok oluyor. babama baktim bugün kapidan disari cikarken. nefret ettigim babam! ya onu kaybedersem? dedim kendi kendime. biseyleri düzeltmeyi o kadar cok istiyorum ki, ama elimden bisey gelmiyor. bigün gidecek, yada ben gidecem. artik o olmadigi zaman geriye baktigimda bi tanecik güzel bi ani, düsündügümde yüzümde tebessüm olusturacak tek bisey istiyorum. artik cok gec. elim ayagim uyusuyor, hafif basim dönüyor. yazmak bile fayda etmiyor bana artik. uyumak bana iyi geliyor, hep uyusam aslinda daha iyi olacak neyse.. sonra yazarim. zaten bi okudum da bukadar yazdigima bile sasirdim.
|
(yok)
|
|
|