Seni izlerken gözlerinin içinde kayboluyorum. Orda ki ışıklar hep bir ok ve her bir ok bana bir yön gösteriyor. Ve her yön beni sana daha çok yaklaştırıyor. Yönlerin gösterdiği her yoldan geçiyorum.

Sonunda altın kapıyı görüyorum. Sen ordasın.. Ve bende artık hep ordayım. Her gün hayallerimde bana eşlik ediyorsun. En güzeli de, seni çok derinden hissediyorum. Senden hiç ses yok ama olsun, ne hissettiğini görmem yeterli. Ve nasıl güldüğünü, nasıl ağladığını, nasıl baktığını üzülünce beni nasıl öldürdüğünü ve sevdiğini..

Gitmek istiyorsun bir gün.. Bana gel diyorum arkandan, bana.. Aşkın olduğu yere, ihtiyacın olan şey burada, bende.. Yok ediyorum hayalimden o altın kapıyı, çıkamazsın artık, benden gitmene izin veremem.

Beni bırakamazsın! Elin hafifçe tenime dokunuyor. Sonunda seninle bir olabilmekten daha mükemmel bir şey yok. Hep daha iyi anlıyorum senin bendeki anlamını, sana ne kadar ihtiyacım olduğunu ve seni nasıl çok sevdiğimi..

İşte karşındayım. Bu zor değil, seninle her şeye varım. Artık yabancı yok, korku yok, artık sadece benimlesin, benimsin..