Yine sürükledi beni biseyler kaleme ve defterime "yaz" die icimdeki ses ne yazicagimi bilmeden. Bu dünyada adalet yok, iyi insan die bisey yok. Hatta belki melekler bile yok. En son onlari düserken gördüm, onlarda terketti sonra beni. artik melekler yok. ama seytanida göremiorum artik bana eliyle gel gel yaparken. yoksa seytan ben mi oldum? Aslinda hepimiz seytan olduk. okadar alistik ki heryerde seytan görmeye hala insan sanioruz etrafimizdakileri, kendimizi.. insanlar icimizi terketti, biz farkinda deiliz sadece.

Aslinda bitek kelimede bin anlam var anlayabilene. Canimi sikti benim süslü kelimeler. Belki yinemi ayni sey diceksin ama boguluorum ben yine, yine anlam veremiorum NEDEN die. Normal deilmi? Hicbisey düzelmediki.. Cevabi yokki hicbiseyin ögrenemedim ki! Buyüzen hala soruorum NEDEN die, cevap gelmicek biliorum ama yinede soruorum NEDEN NEDEN NEDEN!!!!! tanriya, hayata, insanlara, herseye..

Sasiriomusunuz yorulmadin mi die? evet yoruldum ama kalbim yorulmadi, ruhum ölürken bile NEDEN die cigliklar atio ben napayim bunlar kalemime sebeb oluo yazmak icin.

Bunlari yazan elim deil sanki, Kalemim canlanip kendi basina yazio sanki, Bedenim, heryerim uyusuo, ben uyusuorum.. ruhum yazio sanki.

Siyahlarin icinde boguluorum yine, siz duyuomusunuz o sesleri?

Sessizce cigliklar atioken icim karanliga, kapatip gözlerimi, yine bida acamadiimi hayal edip teselli ederim yine kendimi belki..