Daha ben 5 yasindayken, dayanikliligimi denemeye kalkti bu hayat. En yakindakilerine bile güvenmemem gerektigini, birine ne düsündügünü belli edersen ona zayifligini gösterdigini ögretti. Arkadasligi ögrenmeden önce herkesin bigün gidecegini ögrendim. Hep güclü olmasanda en güclü görnmeyi.. herkesden hizli düsünmeyi.
Sonra büyüdüm. Sanirim normaline göre hayatim karisikti ama baska türlüsünü tanimiyorsan bu gündelik, normal bir hayat oluyor senin icin. Bir defasi bile büyük gelen acilari defalarca yasadim. Hic birseyi anlatmaya calismadim sanirim bu sebepten sanki tek günahkarmisim gibi kaldim akillarda. Bunlar beni durdurdu mu? Asla! Tabi bir cok olay ruhumu, bir sürü cemkirme beynimi sitti ama pes ettim mi? Asla! bak pes etmedim hala yasiyorum ben. Her engeli asmaya calistim ne kadar yüksek olursa olsun. Bedelinide ödedim. En kötüsü sonunda icindeki bombos hisle tek basima kalmak. Güclücülük oynayip kendimi kandirdim hep.
Hayat bir oyun sanirim ben iyi bir oyuncu olamadim. Neden bilmiyorum bile bile herkesin bana güvenini kirdim. Etrafimda olan insanlari uzaklastirdim kendimden, yeni insanlar aramaya ciktim ve her yeni tanistigim insanida iki gün sonra cikardim hayatimdan. Sanirim cok fazla kalp kirdim, evet ben kötü bi insanim. Biseylerin farkinda olmak acitiyor icimi, dudaklarimi kanaticak kadar. Yalan söyledim, aldattim, herseyin icine ettim. Geceleri vicdan azabi cektim ama yinede ayni seylere devam ettim. Ben kötü biriyim beni sevenleride anlamiyorum.

Kücük bir kiz dünyanin geri kalanina karsi.. ! ( cok üzgünüm.. )

Ama hep "beni öldürmeyen sey güclendirir" dedim kendi kendime, ruhumun can cekistigi, acidan geberdigim zamanlarda bile. Hic korkmadim ki, daha ne olabilir ki dedim hep. Zaten ne varsa kalbimde hepsini kaybetmedim mi? Ugruna risk almak istemicegim bisey kalmadi.
Yalan söyledim. Korkuyorum hep daha fazla yaralanmaktan. O kadar sey yasadim ama hala hassasim, kirilganim.
Yeterince güclenmek icin daha ne yasamaliyim acaba..
sonunda kalbim kursuna dönecek.

Neyse salak bi durum iste.
Ve iste benden yine salak bir yazi daha.